A raíz de este artículo de Índica (que no tiene mucho que ver, habla del diseño de emociones) me he acordado de algo a lo que le doy vueltas desde hace ya un tiempo. Es la constante sensación de alarma social y alertas varias que vivimos. Supongo que todo empieza tras el 11S. Tuvimos el Anthrax. Pero nadie se imaginó el 11M. Tenemos la gripe A. Pero todos los años, la contaminación se lleva a bastante más personas por A o B. Supongo que, mientras vivamos en la era en la que la información es poder (y poder absolutista), no nos libraremos de ello.
Durante estos últimos días, hemos vivido en alerta roja por un temporal. Soy consciente de que en otros lugares de la península ha sido importante, con lamentables y trágicas consecuencias. Pero os puedo asegurar que en esta pequeña esquina del mundo, durante mi infancia, he vivido lluvias peores. Y no había alertas ni alarmas. Simplemente llovía a mares.
La conspiranoica que llevo dentro me dice que todo esto tiene un porqué. Y es que si se considera desde un principio como situación límite, cualquier error de gestión de la situación queda a priori disculpado. “Es que estábamos en alerta roja total”. Claro. Pero sin embargo, se sigue sin hacer nada por tener un mejor alcantarillado en aquellas zonas de España que todos los años tienen esta cantinela de las inundaciones y las riadas. Se culpa al cielo, pero quizá el problema esté en el suelo.

5 comentarios en “Alertas y alarmas”
lola
19/09/2009
Habría que estudiar también la relación entre miedo-consumo.
Luistxo
19/09/2009
Urte hasieran zikloi alerta bat izan genuen Euskal Herrian. Beldurra sartu ziguten, ez autorik hartzeko, leihoak itxi, jarduerak mugatu. Besteak beste, ondo dakit aita naizelako, umeen kirol jarduera guztiak kendu zituzten astebururako Gipuzkoan.
Eta bai, zikloia iritsi zen, zuhaitzak jausi, teilatua puskatu kiroldegi batean ere… baina ez zen umerik zauritu.
Kataluniara ere iritsi zen ekaitza asteburu hartan. Han ez zuten asteburuko itxierarik egin, eta lau ume hil ziren kiroldegi batean.
ana m.
19/09/2009
@lola: miedo-consumo es un binomio muy eficaz.
@luistxo: egia eta presente izan dut posta idazterakoan. Batzutan ulergarria suertatzen zait, kasu hortan bezala, baina aste hontakoa ez. Eta oso ondo, alertaz alerta goaz baina kiroldegietako teilatuek hor diraute. Kaka bat einda.
Juan Pablo
20/09/2009
Hola Ana:
Creo que te podría resultar interesante leer “El Cine Negro”
http://www.resumido.com/es/libro.php/465
Saludos
ana m.
20/09/2009
@Juan Pablo: Gracias! Tiene buena pinta. A ver si lo consigo.
Escribe tu comentario